Het zwaarste aan deze dag is de lengte, niet de helling. Je klimt gestaag, uren achter elkaar, zonder dat het ooit echt steil wordt. Toch voel je het na een tijd in je benen.
Het landschap wordt onderweg ruwer en leger. Zo’n zeven uur lopen vraagt om een rustig tempo en een paar échte pauzes, met je rugzak af. Gun jezelf die tijd.
Aan het eind komt Minas de Riotinto in beeld. Je loopt een mijnstreek binnen waar de aarde roestrood kleurt. Dat zie je nergens anders op de route. Je zet je rugzak neer, zoekt een terras en kijkt uit over dat vreemde, rode landschap.