Je loopt Aracena binnen met zware benen en een tevreden hoofd. Het stadje ligt tegen een heuvel, en dat voel je nog even in je kuiten. Dan zit de dag erop: bijna 9 uur onderweg. Een koud drankje op een terras smaakt hier extra goed.
Vanmorgen begon je in het rode mijnlandschap rond Minas de Riotinto. Daarna werd het groener en rustiger. De weg gaat steeds omhoog en weer omlaag, zonder echt vlak stuk om op adem te komen. Het is zwaar, maar eerlijk. Je tempo bepaalt alles. Tegen het eind kijk je nog één keer om naar de heuvels van de Sierra, waar kurkeiken en steeneiken in het late licht staan, met het rode zand van het pad ertussen.