De Camino a Muxía is een stille route met een open einde. Je loopt niet naar een kathedraal, maar naar de oceaan. Dat maakt hem geschikt als je maar een paar dagen hebt, of als je na Santiago nog niet uitgelopen bent.
Eerst volg je dezelfde weg als de pelgrims naar Fisterra. Bij Hospital ga je rechtsaf, via Dumbría richting de kust. Het is glooiend Galicisch land met bos, weiland en kleine dorpjes, gemiddeld zwaar. De eerste dag is met zo’n 23 kilometer de langste, de tweede is korter. Hoe dichter je bij zee komt, hoe wijder het uitzicht wordt.
Het eindpunt is het heiligdom van de Virxe da Barca, vlak aan het water. Volgens de legende kwam Maria hier in een stenen boot aan om Jakobus moed in te spreken. Haal in Muxía (op borden soms Mugía) met je gestempelde credencial de Muxiana op. Vraag in de herberg waar dat kan.
Mei, juni en september zijn het prettigst. Van november tot en met april is het koel en regent het vaak. Daarna kun je in een of twee dagen langs de kust naar Fisterra. Of je neemt de bus terug naar Santiago.