A Grixa blijft snel achter je. Het is de laatste ochtend van deze camino en dat voel je: geen haast, wel een lichte weemoed. De weg stijgt en daalt rustig, zonder echt lastige stukken. Via Quintáns en Lourido kom je bij de zee.
Dan verandert alles. Er hangt zout in de lucht en je loopt langs het strand naar Muxía. Het heiligdom van de Virxe da Barca staat vlak aan het water. Hier houdt je weg vanzelf op. Wil je blijven slapen, dan is er in Muxía een openbare pelgrimsherberg.