Je benen zijn nog fris en je hoofd zit vol. Het is de eerste dag naar Fisterra, en dat voel je. Je loopt de stad uit. Straten worden paden en het verkeer valt langzaam weg.
Het is een glooiende dag, met meer dalen dan klimmen. Niets dramatisch, maar je knieën merken het wel. Later steek je de middeleeuwse brug van Ponte Maceira over. Even stilstaan hoort erbij. Na ruim zes uur kom je aan in Negreira, waar een openbare pelgrimsherberg op je wacht.
Rustig aan, de weg is nog lang genoeg.