In Lacs aangekomen voel je vooral je voeten. Dit was geen dag van steile klimmen, maar van gewoon lopen. Zo’n 27 kilometer, ruim 7 uur onderweg. Zet je rugzak neer, trek je schoenen uit en laat de dag even zakken.
Terugkijkend was het Berry zoals het is: open akkers, weilanden en stukken bos, licht heuvelend. Het hoogste punt blijft laag, dus de beenspieren hebben het rustig. Het zware zit in het ritme. Uur na uur dezelfde weg, zonder grote pieken om naar uit te kijken. Wie zijn tempo vasthoudt en tussendoor goed eet, komt er soepel doorheen. Het landschap vraagt niets van je, behalve dat je blijft lopen. Rustig aan, de camino wacht op je.