Je laat Saint-Sever achter je en de abdijstad zakt langzaam weg achter je rug. Eerst nog rustige straatjes, daarna neemt het land het over: akkers, stukjes bos, kleine wegen. Zacht glooiend, nergens echt steil.
De hoogteverschillen stellen weinig voor. Je stijgt en daalt een beetje, maar echt hoog kom je niet. Het is zo’n dag waarop je vanzelf je ritme vindt en je gedachten laat gaan waar ze willen. Hagetmau komt zonder drama in beeld, een gewone Franse kleinstad waar je rustig binnenloopt. Zo’n 16 kilometer is ruim 4 uur lopen, dus je bent vroeg in de middag klaar. Dat geeft ruimte om te wassen, te eten en je voeten even omhoog te leggen.