Je laat Vilarinho achter je en het eerste uur loopt vanzelf. Dat is meteen de valkuil, want dit is een lange dag. Het terrein is vriendelijk: nergens een echte klim, wel een reeks korte hellingen op en neer. Die tellen op in je kuiten en voetzolen.
Het hoogste punt blijft laag, dus het gaat meer om volhouden dan om afzien. Je vindt je ritme vanzelf. In Barcelos word je begroet door de haan, het symbool van de stad. Je ziet hem overal terug. Met ruim 7 uur onderweg plan je je pauze beter van tevoren in dan dat je hem pas neemt als je benen erom vragen.