Vandaag draait alles om ritme. Er is geen steile klim en geen pas om tegenop te zien, want het hoogste punt blijft net boven de 300 meter. Je loopt wat omhoog, wat omlaag en haalt zo bijna ongemerkt de kilometers weg.
De zwaarte zit hem dus niet in de hoogtemeters. Het is de lengte van de dag, in een landschap dat open en ruim is. Dat vraagt om geduld. Pauzeer halverwege echt even, eet iets stevigs en laat je niet opjagen. Vale do Peso is een klein dorp, en je loopt erin als de rust van de dag je helemaal te pakken heeft. Reken je pauzes mee, want met ruim zes uur lopen wil je niet pas laat in de middag aankomen.