Dauw op het gras, ergens achter een hek blaft een hond. Zo begin je in Santelices aan de dag: groen, rustig, nog niemand haast zich. De eerste kilometers lopen vanzelf.
Daarna gaat het omhoog. Niet in één keer, maar in stukken, tot je boven de 900 meter zit. Geen monsterklim, wel genoeg om je kuiten te voelen. Daarna zakt de route weer, al kom je niet helemaal terug waar je begon. Reken op zo’n 7 uur lopen, pauzes niet meegeteld. Dan loop je Arija binnen met zware benen en een tevreden hoofd. Verdeel de dag in stukken en loop op je eigen tempo. Arija loopt echt niet weg.