Deze dag vraagt geduld en goede benen. Je bent ruim 8 uur onderweg, met korte klimmetjes en dalingen die elkaar eindeloos afwisselen. Hoog wordt het nooit, maar echt vlak ook niet. Aan het eind voel je elke heuvel in je bovenbenen.
De zee is zelden ver weg. Eet op tijd, ook als je nog geen honger hebt, want het laatste stuk trekt zich lang. Dan komt Muxía in beeld, met zijn huizen aan het water en het kerkje bij de rotsen. Je loopt het dorp binnen met zware benen en een brede grijns. Zet je rugzak neer en laat de zee de rest doen.
