Dit is wandelen aan de rand van Galicië, waar de Atlantische Oceaan de dienst uitmaakt. Je loopt over kliffen, door duinen en langs brede stranden. Tussendoor kom je door vissersplaatsen waar het leven nog draait om de zee. Van de ene vuurtoren naar de volgende.
Het is geen klassieke route met eeuwen aan sporen. In december 2012 liepen zes wandelaars en twee honden hem voor het eerst. Dat merk je: het is stiller en ruwer, en je moet zelf goed opletten. De groene markering loopt alleen van noord naar zuid, van Malpica naar Fisterra. Zwaar is het ook. Het gaat voortdurend op en neer, en de langste dagen zijn zo’n 30 kilometer. Voor wandelaars met een goede conditie die zelf hun dagen willen plannen.
Het begin is wild en rotsig. Naarmate je zuidwaarts loopt, wordt het landschap weidser en de zee een vaste metgezel. Bij Muxía draait de route om naar Fisterra, waar het land ophoudt en je alleen nog water ziet.
De beste maanden zijn mei tot en met september. Dan is het droger en zijn de dagen lang. Van november tot april is het koel en regent het vaak. Dan wordt het lopen over open kliffen een stuk grimmiger.