Sauveterre-de-Béarn ontvangt je met een rivier en een oude brug. Je zet je rugzak neer, de benen zijn zwaar op de prettige manier. Zo’n 23 kilometer ligt achter je, en het voelt als één lange schommelbeweging: omhoog, omlaag, en weer omhoog.
In Orthez begon de dag nog met stadsgeluid. Al snel werd het stil. Kleine weggetjes, akkers, hier en daar een boerderij. Echt steil is het nergens, maar de heuvels laten je niet los. Zo’n 7 uur lopen telt op, ook als elk stukje apart meevalt. Achter je blijven de maïsvelden en weilanden liggen, heuvel na heuvel, tot ze in het late licht langzaam vervagen.