Vandaag bepaalt de oceaan het tempo. Je loopt grotendeels langs de kust, met wind in je gezicht en de geur van zout en dennen. Het pad wisselt tussen zandwegen, bospaden en stukken door dorpjes. Echt steil wordt het nergens, maar al die kleine klimmetjes tellen wel op.
Met zo’n 7 uur onderweg is een lange pauze geen luxe. Neem hem halverwege, als je benen erom vragen. Tegen het einde komt de stad in zicht, met boven de daken de heuvel van Santa Luzia en zijn basiliek. Je loopt Viana do Castelo binnen, langs de rivier de Lima, en zet je rugzak neer. Een terrasje is dan nooit ver weg.