In je benen merk je het pas na de lunch, in je hoofd eerder. Het is een lange dag, maar geen strijd. Het pad glooit rustig en je daalt per saldo meer dan je klimt. Zo val je vanzelf in een ritme.
Zo’n 30 kilometer is vooral een kwestie van volhouden. Het land van de Alentejo is open en weids, met veel lucht en weinig haast. Je gedachten komen en gaan. Reken op zo’n acht uur lopen, pauzes niet meegeteld. Zoek je tempo en blijf erbij.
Fronteira komt zonder poespas in beeld. Je voeten zijn moe, je hoofd is leeg, en dat voelt goed. Neem de tijd, die heb je.