In Sigüeiro zak je neer op een terras en voel je vooral je voeten. Het was geen spectaculaire dag, wel een lange. Bijna zeven uur onderweg, met meer dalen dan klimmen. Dat klinkt vriendelijk, maar je knieën merken het.
De camino loopt vandaag over smalle weggetjes, langs akkers en door eucalyptusbosjes. Soms volgt een stuk asfalt langs een drukkere weg. Dorpjes wisselen elkaar rustig af. Het is een dag om je ritme te vinden en de kilometers te laten komen. Je klimt maar af en toe, en het hoogste punt van de dag stelt weinig voor. Het is vooral een lange, gelijkmatige afdaling richting Santiago. Als je omkijkt, zie je glooiende groene heuvels en weilanden waar de koeien even opkijken. Boven je hangt de geur van eucalyptus.