Dit is het rustige slotstuk van de Camino. Je loopt van het ene eindpunt aan de Atlantische kust naar het andere: van Fisterra naar Muxía, of andersom. Pelgrims doen beide richtingen. Heb je al naar Fisterra of Muxía gelopen, dan is dit een zacht nawoord. Heb je weinig tijd, dan is het een compacte tocht met zout in de lucht.
De route is licht. De heuvels blijven laag en de weg gaat rustig omhoog en weer omlaag. Je komt door bos, langs kleine dorpjes en over open stukken waar de wind vrij spel heeft. Halverwege ligt Lires. Veel pelgrims lopen de hele afstand van zo’n 28 kilometer in één dag. Wil je het kalmer aan doen, dan breek je hier de tocht. Voorzieningen zijn schaars, dus neem water en eten mee. Een certificaat krijg je in de meeste herbergen. Laat je niet in de war brengen door de namen: Fisterra en Muxía zijn Galicisch, Finisterre en Mugía Spaans. Je ziet ze allebei op de bordjes.
De beste tijd is mei en juni, of september. Van november tot april is het koel en vaak nat, en aan de kust voel je dat extra. Terug naar Santiago ga je met de bus, vanuit Muxía of Fisterra. Tussen Muxía en Cee rijdt ook een lokale bus, handig als je een stuk wilt overslaan.