Het is nog schemerig als je Figeac uitloopt. Tussen lage stenen muurtjes en eikenbosjes ligt het pad er stil en droog bij, en ergens blaft een hond achter een hek. Dit is de causse: kalksteenplateau, weinig schaduw, weinig dorpen.
De dag is lang, maar niet steil. Je klimt en daalt telkens een beetje, ruim 500 meter in totaal, en het hoogste punt blijft onder de 400 meter. Het zijn vooral de kilometers die tellen: bijna 9 uur lopen, met rustpauzes erbij nog langer. Het laatste stuk daalt zachtjes naar de Lot, en Cajarc ligt dan net voor je aan de rivier. Haal onderweg je lunch en water bij een dorp, want op het plateau valt weinig te halen.