Je benen merken het pas na de middag. Niet door één steile klim, maar door al dat op en neer: even omhoog, dan weer omlaag, de hele dag door. Het hoogste punt blijft bescheiden. Wat telt is de duur, want je bent zo’n zeven uur onderweg.
Het ritme is rustig. Je loopt over kleine wegen en paden langs boerderijen en akkers, en je hoofd mag leeg worden. Tegen het eind komt Navarrenx in zicht, een stadje dat zich verschuilt achter oude wallen. Daarvoor stroomt de Gave d’Oloron, en daarachter staat de stadsmuur boven het water.