Deze dag draait om ritme. Geen steile klim, geen grens, alleen een route die rustig door akkers, bos en dorpjes slingert. Het hoogste punt blijft laag. Toch tellen de korte heuveltjes op: ruim 240 meter omhoog, en dat voel je in het laatste stuk.
Het is zo’n dag waarop je gedachten wegzakken. Een kerktoren in de verte, een bankje langs de weg, een dorp waar niemand op straat loopt. Je legt zo’n 24 kilometer af zonder dat het ooit echt hard werkt. Wel lang. Aan het eind loop je Saclas binnen, zet je je rugzak neer en trek je je schoenen uit.