Deze dag draait niet om één klim, maar om de lengte. Het hoogste punt blijft laag en de heuvels zijn kort. Toch merk je ze na een paar uur in je benen. Het gaat vooral om je tempo vasthouden.
Je loopt zo’n zeven uur door open, droog heuvelland, ver van de drukte van de kust. Veel weg en weinig afleiding. Zo’n dag waarop je gedachten gaan lopen en je mond stil blijft. Gewoon stap voor stap, tot het landschap langzaam opent.
Dan zie je de Guadiana, breed en kalm. Je loopt Alcoutim binnen, zet je rugzak neer vlak bij het water en kijkt naar de overkant. Dat is al Spanje.