Labaniego is klein en stil, en na deze dag past dat precies. Je komt niet aan met trillende benen, maar met dat prettige, lichte moe van een dag die goed meewerkte. Ruim vijf uur geleden stond je nog in Igüeña.
Het is een lichte etappe. Je klimt een tijd, tot net boven de 1000 meter, maar je daalt per saldo meer dan je stijgt. Daardoor loopt het bijna vanzelf. De Olvidado is de vergeten route en ook vandaag loop je vooral met jezelf. Er is ruimte om na te denken, of om even nergens aan te denken. Dat kan ook. Je loopt het dorp in, zet je rugzak af en kijkt terug naar de heuvels waar je net overheen kwam.