Een schoorsteen die rookt boven een stenen dorpje, een hond die je vanachter een muurtje nakijkt. Zo begint de dag in Labaniego: rustig en zonder haast.
Dit is een lichte etappe, een adempauze in de laatste week van de Olvidado. Je loopt zo’n vijf uur en er gaat meer naar beneden dan omhoog. Dat voel je vooral in je knieën, dus houd bij de afdalingen je tempo in. Neem de tijd voor een tweede koffie en een praatje onderweg. Congosto bereik je ontspannen, met nog een flink stuk middag over. Achter je schuiven de bergruggen langzaam weg in het zachte licht.