Éauze laat je gemakkelijk los. Na een paar straten sta je al tussen de wijngaarden van de Armagnac. Het is een lichte dag, met zachte glooiingen die je amper voelt. Wel loop je lang door open land, met veel lucht boven je en weinig dat je afleidt.
Dat maakt de etappe rustig. Zo’n 20 kilometer gaat hier bijna vanzelf, met een pauze erbij ben je ruim 5 uur onderweg. Je komt langs boerderijen, kleine dorpjes en hier en daar een kerkje. In Nogaro kom je ruim op tijd aan, met ruimte voor een wasje en een terras. Achter je blijven de rijen druivenstokken liggen en de maisvelden die tot aan de horizon doorlopen.