Een smal weggetje tussen maisvelden, ergens een tractor in de verte en verder alleen het geluid van je eigen stappen. Zo begint de dag in Saint-Astier. Het Périgord laat zich hier van zijn rustige kant zien.
Je loopt over stille landwegen en door stukjes bos. Echt steil wordt het nergens, maar korte klimmetjes en dalinkjes wisselen elkaar steeds af. Ruim 7 uur is lang genoeg om dat in je benen te voelen. Het tempo mag dus laag blijven. Mussidan komt aan het eind rustig in beeld, een gewoon stadje waar je je rugzak met plezier neerzet. Zoek halverwege een stil plekje en eet je brood langzaam. Die dag heb je zo weer terug.