Een weidehek piept open, het gras is nog nat van de nacht. Zo begint de laatste dag van de Baztán: stil en groen, met Olagüe al snel achter je. Je daalt meer dan je klimt, dus je benen mogen even loslaten. Geen steile muren, geen lastige passen. Gewoon ruim vijf uur wandelen.
Gaandeweg wordt het drukker om je heen. Meer huizen, meer asfalt, meer verkeer. De bewoonde wereld komt weer dichterbij. In Trinidad de Arre ben je er. Hier sluit je route aan op de Camino Francés, en dat merk je aan de pelgrims die er rondlopen. Er is een openbare pelgrimsherberg. Loop de laatste kilometers op je gemak en kijk nog één keer om je heen.