Je loopt Padrón uit met een vreemd gevoel. Dit is de laatste ochtend, je benen kennen de routine en je hoofd wil nog niet aankomen. Vanaf hier deel je de weg met de pelgrims van de Caminho Português Central. Het wordt dus drukker, en je komt dezelfde herbergen tegen.
Het is zo’n 23 kilometer, heuvelachtig, met net genoeg klimmen en dalen om je benen nog één keer te laten werken. Eerst loop je door bos en langs akkers. Later komen de huizen en het asfalt steeds dichterbij. In Santiago volg je de pijlen door de oude stad tot je op de Praza do Obradoiro staat, vlak voor de kathedraal. Rugzak af, achterover op de stenen, omhoogkijken.