Deze dag vraagt vooral geduld. Heuvels zijn er nauwelijks, dus je benen krijgen een rustige dag. Je hoofd moet wennen aan het tempo van de Landes: bijna 19 kilometer met lange rechte stukken en weinig om je aandacht te trekken.
Dat is precies de charme. Op de bospaden komt het ritme vanzelf en je gedachten gaan hun eigen gang. Voor je het weet ben je een uur verder en heb je niets gezien behalve dennen. Dat mag. Na bijna vijf uur loop je Pissos binnen, met een tevreden lijf. Achter je sluit het bos zich weer, stam na stam, met laag zonlicht ertussen.