Dennen, dennen en nog eens dennen. Het bos van de Landes sluit je aan beide kanten in. De paden lopen kaarsrecht en de ondergrond is zacht van de naalden. Het landschap verandert nauwelijks, en dat is juist de charme. Het zonlicht valt in strepen tussen de stammen door en je hoort vooral je eigen stappen.
Heuvels zijn er vandaag niet. In zo’n vier uur lopen je benen vanzelf een ritme en dwalen je gedachten af. Langzaam komen de eerste huizen van Labouheyre in beeld, en dan ben je er al. Het is een korte dag, dus je hebt tijd voor een rustige middag. Haal er gewoon uit wat erin zit.