Vandaag doen je benen gewoon wat ze moeten doen. Geen klim die je wakker schudt, geen afdaling die aan je knieën zeurt. De weg helt vaker naar beneden dan omhoog en je ritme komt vanzelf.
Het landschap is wijd en open: graanvelden, olijfbomen, veel lucht. Er is weinig dat je afleidt, dus je hoofd wordt rustig. Wel is er weinig schaduw, dus in de zomer is de zon je grootste tegenstander. Na ruim 5 uur lopen kom je Cuba binnen: witgekalkte huizen, een stil pleintje, een bankje in de zon. Rugzak af, schoenen uit.