Dit is een dag voor geduld. Zo’n 23 kilometer, ruim zes uur onderweg, en geen steile muren die je laten hijgen. Het zit hem in de lengte en in het langzaam oplopende terrein. Je stijgt meer dan je daalt, en dat voel je aan het eind in je benen.
Het Alentejo rolt rustig voorbij. Veel ruimte, veel lucht, weinig haast. Zet een gelijkmatig tempo neer en neem op tijd een pauze, dan loopt het vanzelf.
Evoramonte kondigt zichzelf van ver aan, met het kasteel op de heuvel. Het laatste stuk loop je er steeds naartoe. Boven wandel je door de smalle straatjes van het dorp en kijk je uit over de vlakte die je net hebt doorkruist. Rugzak af, even omkijken.