Je laat Sernancelhe achter je als het stadje nog half slaapt. Een paar straten, een laatste blik op de oude huizen en dan sluit het landschap zich om je heen. De eerste kilometers zijn stil. Meer dan het geluid van je stokken en een enkele hond hoor je niet.
Het is een lichte etappe, maar niet vlak. Je klimt ruim 400 meter, in kleine porties, en daalt per saldo iets meer dan je stijgt. Zo komt je ritme vanzelf. Met bijna zes uur lopen heb je tijd voor een lange koffiestop. Moimenta da Beira komt langzaam in zicht, zonder spektakel. Er is een openbare pelgrimsherberg, dus je loopt rustig het stadje in. Het laatste stuk loop je langs stenen muurtjes en akkers, met heuvels die in de middagzon zacht worden.