Je laat Tarna achter je terwijl het dorp nog maar net wakker is. Dat vroege vertrek is geen overbodige luxe. Er ligt een lange dag voor je, ruim 9 uur lopen als je niet te vaak stilstaat om om je heen te kijken.
De route gaat vooral omlaag. Dat klinkt vriendelijk, maar je knieën zien dat anders. Al dat dalen, ruim 1200 meter, blijft hangen in je bovenbenen. Het klimmen valt mee. Het zijn de afstand en de afdalingen die tellen, kilometer na kilometer. Neem de tijd, zet je stokken (als je ze hebt) bewust neer en eet op tijd wat. Als de eerste huizen van Rioseco opdoemen, loop je de laatste meters op de automatische piloot. Rugzak af, schoenen uit, benen omhoog.